Entrega de Autoinculpacións en Compostela

A Coordenadora Local de Compostela, da Marcha Mundial das Mulleres, convoca unha Concentración nos Xulgados de Compostela en Fontiñas, o luns 31 de Marzo, ás 19:00 horas, para facer entrega das Autoinculpacións.

. DECLARO ter interrompido voluntariamente o meu embarazo de forma consciente e responsábel

. DENUNCIO a persecución á que se está a someter ás mulleres e ESIXO que o dereito a abortar se garanta na Rede Sanitaria Pública

. DECLARO ter acompañado a unha muller a interromper voluntariamente o seu embarazo

Enlace de interese:

A Marcha Mundial das Mulleres diante do intento de recorte do Direito ao Aborto
__________

Mesa redonda, na Casa das Mulleres de Vigo, sobre a situación actual do dereito ao aborto

A Marcha Mundial das Mulleres presenta o próximo xoves 3 de abril ás 20h na Casa das Mulleres unha mesa redonda sobre a situación actual do dereito ao aborto dentro da temática do mes de abril sobre Dereitos Sexuais e Reproductivos que se levará a cabo na Casa das Mulleres (R/ Romil nº20).

Intervirán como poñentes: Eugenia .......(traballadora social do Centro de Orientación Familiar de Vigo), Isabel Blanco (xinecóloga do Complexo Hospitalario Xeral- Cíes de Vigo), Isabel Barbero (avogada) e Vitoria Iglesias Molares (como representante do movemento feminista e presidenta da Marcha Mundial das Mulleres), que pola súas traxectorias profesionais e experiencia aportarán información e asesoramento sobre o mesmo.

Aproveitamos a ocasión para anunciarvos que durante o mes tamén haberá máis actividades como : cinefórum, charlas relacionadas coa educación sexual, o papel da muller na República e un curso básico sobre feminismo para persoal das vogalías da muller.

Agradecemos a súa máxima difusión e asistencia.

Un saúdo!
_______________

Nota enviada aos medios de comunicación pola Coordenadora Local de Ourense

A MARCHA MUNDIAL DAS MULLERES EN OURENSE, CON MOTIVO DA SIGNIFICADA DATA DO 8 DE MARZO, E AO FÍO DOS ATAQUES OCURRIDOS NOS ÚLTIMOS MESES CONTRA A INTIMIDADE E O DEREITO DAS MULLERES AO ABORTO, ASÍ COMO CARA AS E OS PROFESIONAIS QUE OS PRACTICAN, QUERE PROPICIAR O DEBATE SOBRE ESTE TEMA NA NOSA SOCIEDADE E FACER O SEGUINTE MANIFESTO:

Na lexislación do Estado Español o aborto é un delito recollido no Código Penal, que no ano 1985 se ve despenalizado parcialmente (Reforma do Artº 417 bis do C.P. por L.O. 9/1985, de 5 de Xullo) só en tres supostos: Terapéutico (perigo para a saúde física ou psíquica da nai, sen límite de prazo xestacional), Euxenésico (afectación do feto até as 22 semanas de xestación) e Ético (violación denunciada até as 12 semanas de xestación).

No transcurso destos 22 anos de despenalización parcial do delito propiciáronse diferentes consecuencias sociais con implicación directa na vida das mulleres :
Aumentaron progresiamente as actitudes sociais e persoais positivas a favor da interrupción voluntaria da xestación.
Esta maior permisibidade social propiciou, a partir de 1985, o nacemento de tres clínicas privadas acreditadas legalmente en Galiza para a Interrupción da xestación. Realizan todos os abortos até as 12 semanas de xestación baixo o suposto terapéutico de perigo para a saúde psíquica da nai, contando para isto con psiquiátras próprios pagados para a realización de informes con esta indicación. Isto da lugar a que todas as mulleres con capacidade económica para sufragar os gastos poidan interrumpir unha xestación non desexada, e ante esta posibilidade aumente o número de mulleres que demanda este dereito.
Pola contra, no sistema público de saúde, existen e persisten até o de agora dificuldades importantes realizándose un número moi baixo de interrupcións debido á Obxección de conciencia d@s profesionais sanitarios, tanto para a certificación das indicacions por parte d@s especialistas como para a realización dos mesmos dentro dos hospitais.

A pesar destas dificultades no ámbito público, un gran número de mulleres pode solucionar o seu problema no ámbito privado, co que os grupos de presión social que tradicionalmente viñan reivindicando a promulgación dunha Lei de aborto baseada en prazos dentro da sanidade pública como un dereito da saúde sexual e reproductiva das mulleres, afogaran as súas voces.

Mais hoxe, igual que hai 22 anos, froito dunha lexislación restritiva e penalizadora, persisten os problemas que limitan a liberdade individual das mulleres para acceder ao aborto. Por tanto, é preciso pór de manifesto:

O aborto non é unha prestación universal por dereito: As mulleres con menor capacidade económica, sobre quen recaen maiores consecuencias sociais desfavorábels polo feito de ter un fillo/a, son as que teñen maior dificuldade para acceder a esta prestación ao realizarse o 95% dos abortos na privada.
Existe unha dobre bara de medir: Todas as mulleres con embarazos non desexados sofren afectación psíquica segundo as e os especialistas en psiquiatría das clínicas privadas, pero non lles ocurre así se a valoración da indicación é de psiquiátras alleos a estas clínicas.
Non existe unha regulación da obxección de conciencia, basta con que @s diferentes profesionais digan que non queren colaborar en nada relativo ao aborto, por conflictos éticos ou simplemente por non significarse dentro do colectivo profesional que mantén prexuizos neste tema. Isto trae como consecuencia que haxa profesionais contratados para traballar en Planificación Familiar que non queran asesorar sobre aborto, ou que existan hospitais públicos onde nengún/nengunha profesional garantice o dereito ao aborto a mulleres que xa obtiveron os difíciles informes de indicación legal pertinentes.
Nos últimos tempos, co acceso dos partidos de esquerdas galegos ao goberno da Xunta de Galiza, intentouse subsanar algúns dos erros do pasado sen modificar a lexislación, o que lonxe de contribuír á universalización do dereito, o que fixo foi acentúar máis a desigualdade de trato dependendo da zona xeográfica de residencia da muller. Por exemplo, para subsanar o problema da Coruña onde nengún profesional da sanidade pública estaba disposto a realizar abortos, a Inspección sanitaria desta provincia autoriza e paga todas as interrupcións do embarazo nunha clínica privada da cidade.
Así pois, absolutamente a todas as mulleres da Coruña, que non as do resto de Galiza, se lles garantiza o dereito ao aborto. Só teñen que acudir á clínica privada onde a/o psiquiatra da mesma lles emite o informe de indicación que despois paga a Seguridade Social.
E por último, a inconcreción da lexislación actual, entre outras moitas irregularidades, propicia a indefensión legal das e dos profesionais que realizan abortos e a gravísima intromisión na intimidade das mulleres a que estamos asistindo nos últimos meses.

Pasados 22 anos da despenalización parcial, é preciso reflexionar sobre o aborto. A sociedade evolucionou cara actitudes máis favorábels que permiten sen risco de enfrentamentos garantir este dereito de saúde das mulleres si existe vontade política.

É por isto, polo que neste 8 de Marzo de 2008, a igual que fixemos en 1985, as mulleres da MARCHA MUNDIAL queremos facer rexurdir a conciencia da cidadanía, para novamente esixir aos gobernos de esquerdas que cumpran coa súa obriga ideolóxica de universalizar a prestación da interrupción legal da xestación a todas as cidadás en igualdade de condicións, solicitando ao Parlamento Español a elaboración e aprobación dunha verdadeira Lei do aborto baseada en prazos, que deixe de ser un delito recollido no Código Penal, que se garantice a súa realización con cargo á Seguridade Social e que se regule a obxección de conciencia d@s profesionais.

Concentraçom em Cospostela polo direito ao aborto

Comunicado da Marcha Mundial das Mulleres para as concentracións do 23X

Hai case 30 anos o xuízo a 11 mulleres de Basauri por ter abortado iniciou unha longa campaña do movemento feminista polo dereito ao aborto.

Dimos pasos moi ousados nos que desafiabamos aberta e descaradamente a legalidade vixente, nunha campaña sostida ao longo de varios anos: dicindo que dabamos enderezos e información para abortar, autoinculpándonos de ter abortado, ou ter colaborado na realización de abortos, ou mesmo por realizalos. como xeito de loita, para poñer entre a espada e a parede ao poder xudicial e ao poder executivo.

Non se atreveron a xulgarnos (aínda que se abriron dilixencias a 8 militantes feministas que afirmaron a autoría material dun aborto practicado na cidade de Vigo e que así o testemuñaron diante do xuíz que as chamou a declarar no mes de setembro do ano 86).
Hoxe, tantos anos despois, as actuacións xudiciais que levaron á garda civil a entrar na casa das mulleres para citalas a declarar por ter abortado, ten xerado unha situación de indignación que nos retrotrae a épocas pasadas.

Ante todo queremos manifestar o noso total apoio e solidariedade con estas mulleres.
A persecución que sufriron é un ataque a todas e unha ameaza ao dereito de decidir, polo que desde a Marcha Mundial das Mulleres iniciamos unha campaña de autoinculpacións que entregaremos no xulgado o 8 de marzo.

ESIXIMOS AO GOBERNO E AOS PARTIDOS POLÍTICOS UN COMPROMISO CLARO E DECIDIDO PARA MODIFICAR A ACTUAL DESPENALIZACIÓN PARCIAL DO ABORTO, ACABANDO COA INSEGURIDADE XURÍDICA QUE XENERA.

ESIXIMOS QUE A NOVA NORMATIVA GARANTA E RESPECTE O DEREITO DAS MULLERES A INTERRUMPIR VOLUNTARIAMENTE O SEU EMBARAZO, ASEGURANDO QUE ESTAS INTERRUPCIÓNS SE FAGAN DE FORMA NORMALIZADA NA REDE SANITARIA PÚBLICA:

ABORTO LIBRE E GRATUITO NA SANIDADE PÚBLICA
_____________